Na kamenitom brdu Oplenac, obraslom krivim šumarima (vrsta hrasta), bio je krajem XVIII veka slobodan zahvat šume. Po predanju i narodnoj etimologiji, račvasta i kriva stabla bila su vrlo pogodna da se od njih pravi oplen - drveni delovi na seljačkim klolima (otuda i naziv : Oplenac). U vreme prvog srpskog ustanka na Oplencu se nalazio utvrđeni šanac, podignut za egzercir vojske i neposrednu odbranu topolskog grada, a na njihovim padinama su se nalazili Karađorđevi vinogradi i, niže prema gradu, voćnaci. Ova dominatna tačka u zatalasanom reljefu Sumadije pruža izvanredan pogled u okolinu na sve četiri strane sveta. Karađorđev sin, knez Aleksandar, obnovio je za vreme svoje vladavine očeve vinograde, zasadio nove i na samoj istočnoj padini sagradio kuću sa više soba pod kojom je bio podrum, a na samom brdu manju stanbenu zgradu. Stupivši na presto svojih predaka, posle majskog prevrata 1903 god. u kojoj je grupa nezadovoljnih oficira-zaverenika, okupljenih u tajnoj organizaciji  pod nazivom "Crna ruka", likvidirala dinastiju Obrenovića, kralj Petar I Karađorđević je revnosno prionuo da unapredi zapušteni grad i podigne zadužbinu u Topoli. Premda je stupio na presto u poznijim godinama, kao šezdesetogodišnjak, on ostaje veran slobodoumnim idealima svoje mladosti. Kao prevodilac i izdavač znamenitog spisa o slobodi štampe Džona Stjuarta mola (John Stuart Mill), on, kasnije, kao monarh, omogućuje slobodan procvat štampe i buržuatske slobode i parlamentarizam doživljava vrhunac za njegove vladavine.

POVRATAK NA POČETNU STRANICU